Άρθρο στο helpis.gr

Άρθρο στο helpis.gr

23 Μαΐου 2019


4η Βιομηχανική Επανάσταση και Αναπηρία

Μιλώντας για την 4η Βιομηχανική Επανάσταση, θα πρέπει να αναφερθούμε και να θυμηθούμε ποιες ήταν αυτές οι προγενέστερες επαναστάσεις, οι οποίες σηματοδότησαν νομοτελειακά κατά μια έννοια, αυτήν που βιώνουμε σήμερα.

Η 1η Βιομηχανική Επανάσταση αρχίζει στο τέλος του 18ου αιώνα και σχετίζεται με την εκβιομηχάνιση της παραγωγής, η 2η στα τέλη του 19ου αιώνα με τη μαζική παραγωγή και χρήση του ηλεκτρισμού και η 3η ξεκίνησε λίγες δεκαετίες πριν με την αυτοματοποίηση της παραγωγής και την χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Μπορούμε να δούμε ότι – σε μια παράλληλη πορεία – και οι πολιτικές που αφορούν στη στήριξη των ατόμων με αναπηρία (ΑμεΑ), ακολούθησαν επίσης τα βήματα αυτών των τεχνολογικών εξελίξεων, περνώντας από μια κατάσταση πρωτόλειων δικαιωμάτων σε αυτή των αυτονόητων διεκδικήσεων και των νομοθετικών κατοχυρώσεων.

Με την 4η Βιομηχανική Επανάσταση, που χαρακτηρίζεται από την επιστήμη των δεδομένων (Data Science) και την τεχνητή νοημοσύνη (Artificial Intelligence), η συζήτηση σχετικά με την αναπηρία αναπόφευκτα περιλαμβάνει και αυτά τα νέα δεδομένα, βάζοντας στο τραπέζι, επιτακτικά πλέον, θέματα, όπως το αν αυτή η τεχνολογία αποτελεί μια άνευ προηγουμένου υποστηρικτική διαδικασία στην καθημερινότητα των ΑμεΑ ή ένα επιπλέον εμπόδιο αποκλεισμού και ανισότητας, όπως πολύ καίρια αναφέρει η ΕΣΑμεΑ στην εξαιρετική μελέτη της ΄΄Νέες τεχνολογίες και Αναπηρία.΄΄ Δημοκρατία, Κράτος Δικαίου και προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είναι το τρίπτυχο το οποίο μπορεί να κάνει τη διαφορά στο προηγούμενο ερώτημα και είναι αλήθεια πως τα τελευταία χρόνια υπάρχει ένα ευδιάκριτο ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο, το οποίο συνιστά ποιοτικό άλμα στο πεδίο όχι μόνο της άρσης των ανισοτήτων, αλλά και της θεμελίωσης μιας δέσμευσης όλων των κρατών – μελών, που προκύπτει από τον Ευρωπαϊκό Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και τη Συνθήκη της Λισσαβόνας.

Ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, θα είναι η πλήρης πρόσβαση στην Κοινωνία της Πληροφορίας και στη Γνώση, ειδικά για τις ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες οι οποίες κινδυνεύουν να αποκλειστούν από αυτήν και για τις οποίες αν δεν μεριμνήσουμε να αποκτήσουν τις απαραίτητες ψηφιακές δεξιότητες, δεν μπορούμε να μιλάμε έντιμα για ανάπτυξη και ευημερία της κοινωνίας μας.

Η αξιοποίηση των εφαρμογών των ΤΠΕ για την ανάπτυξη των ψηφιακών δεξιοτήτων και η στήριξη της ψηφιακής εκπαίδευσης, αποτέλεσαν βασικό πυλώνα των προτάσεών μας για τη διαμόρφωση του πολιτικού μας προγράμματος, στον τομέα της Ψηφιακής Πολιτικής. Ως επικεφαλής του Τομέα Ψηφιακής Πολιτικής, από την πρώτη στιγμή ανέλαβα συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, όπως η Ημερίδα «Αναπηρία και ΜΜΕ» τον Μάιο του 2017, προκειμένου να θεμελιωθεί ένας διαρκής και γόνιμος δημόσιος διάλογος, ανάμεσα στον Τομέα και συλλογικούς φορείς που εκπροσωπούν τα ΑμεΑ, για την ανάδειξη και την στήριξη των αιτημάτων τους.

Η υποστήριξη κάθε πρωτοβουλίας για τη βελτίωση, την αναβάθμιση και την επικαιροποίηση των ψηφιακών δεξιοτήτων, χωρίς καμιά εξαίρεση, προκειμένου να υπάρξει καθολική διάχυση της ωφέλειας από αυτές, χωρίς εμπόδια και με αυτοπεποίθηση, αποτελούν για μένα θεμελιακό στόχο, αλλά και δέσμευση, ως υποψήφια ευρωβουλευτή.

Η αξιοποίηση του ευνοϊκού ευρωπαϊκού θεσμικού πλαισίου, η εξάντληση κάθε χρηματοδοτικής δυνατότητας, δια μέσου της υλοποίησης ευρωπαϊκών προγραμμάτων και δράσεων και η συνεργασία μου με θεσμικούς καθώς και με ευρωπαϊκούς φορείς, προς αυτή την κατεύθυνση, θα σηματοδοτήσουν αυτό που αποτελεί την αφετηρία των δράσεων.

Την απαραίτητη πολιτική βούληση από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς για κατάρτιση προγραμμάτων δράσης στη βάση του καθολικού σχεδιασμού, της αλληλεγγύης, και της ορθολογικής διαχείρισης των πόρων, προκειμένου να μεγιστοποιούνται τα οφέλη για όλους τους πολίτες και ιδιαίτερα για τις ευάλωτες κοινωνικά ομάδες.

Η ανάπτυξη σε όλες της τις μορφές και ειδικά η ψηφιακή καινοτομία που αναμφισβήτητα μπορεί να γίνει κτήμα όλων, προϋποθέτουν μια ανθρωποκεντρική Ευρώπη, που θα έχει αποκλείσει τον λαϊκισμό και τον ευρωσκεπτικισμό κάθε έκφανσης και απόχρωσης και θα προάγει την Δημοκρατία της συμμετοχής και των ίσων ευκαιριών.

Πάνω απ’ όλα όμως, προϋποθέτουν τη βούληση ώστε αυτός ο θαυμαστός νέος κόσμος να μην μας μεταβάλλει σε μικρούς σαστισμένους θεούς, αλλά σε μορφωμένους ανθρώπους, με την έννοια που έδινε στην μόρφωση ο Ουγκώ, για τον οποίο η «μόρφωση είναι ότι μένει στον άνθρωπο, αν του αφαιρεθούν οι γνώσεις».